Η οστεοχόνδρωση είναι η πιο κοινή ασθένεια από όλες τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης. Δεδομένου ότι η οστεοχόνδρωση είναι άμεσα μια δυστροφική-εκφυλιστική βλάβη στους μεσοσπονδύλιους δίσκους που βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων, αυτό οδηγεί σε μη αναστρέψιμη αλλαγή στη δομή τους, καθώς και στο σχήμα των ίδιων των μεσοσπονδύλιων δίσκων, που αποτελούν τη θωρακική σπονδυλική στήλη.
Με την ηλικία, αυτές οι αλλαγές στη σπονδυλική στήλη γίνονται πιο έντονες και από την ηλικία των 40 έως 45 ετών, σχεδόν όλοι υποφέρουν από οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης. Η ίδια η οστεοχόνδρωση της θωρακικής σπονδυλικής στήλης αναπτύσσεται πολύ λιγότερο συχνά από ό,τι, για παράδειγμα, η οσφυϊκή ή αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, καθώς οι σπόνδυλοι εκεί είναι σημαντικά λιγότερο κινητικοί από ό,τι σε άλλες σπονδυλικές ζώνες. Επιπλέον, η περιοχή της πλάτης στην περιοχή του στήθους έχει πιο έντονο μυϊκό κορσέ, ο οποίος υποστηρίζει τη σπονδυλική στήλη στην περιοχή του θώρακα πολύ καλύτερα από ό,τι σε άλλους.
Τι είναι αυτή η θωρακική οστεοχόνδρωση;
Οστεοχονδρωσία του μαστού αντιπροσωπεύει άμεσα έναν διαχωρισμό των μεσοσπονδύλιων δίσκων μεταξύ των σπονδύλων με ταυτόχρονη μείωση του πάχους τους και, ως αποτέλεσμα, ένα τσίμπημα των νευρικών απολήξεων που βρίσκονται στη μεσοπλεύρια ζώνη του ανθρώπινου θώρακα.
Ωστόσο, σημειώνουμε για άλλη μια φορά ότι λόγω του ότι η φυσιολογική στερέωση από τα πλευρά στον άνθρωπο είναι αρκετά άκαμπτη, το τμήμα της σπονδυλικής στήλης στη θωρακική περιοχή είναι το λιγότερο ευαίσθητο στην οστεοχόνδρωση. Η θωρακική οστεοχόνδρωση είναι ένα σπάνιο φαινόμενο σε σύγκριση, για παράδειγμα, με την αυχενική ή οσφυϊκή οστεοχόνδρωση.
Φυσιολογικά, με την οστεοχόνδρωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι μεταξύ των σπονδύλων της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, που περιλαμβάνουν δώδεκα θωρακικούς σπονδύλους, εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία. Τις περισσότερες φορές όμως στην οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής συμβαίνουν παθολογικές αλλαγές στους άνω θωρακικούς σπονδύλους. Υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί βαρύτητας της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, τους οποίους θα συζητήσουμε λεπτομερέστερα παρακάτω.
Προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη θωρακικής οστεοχόνδρωσης
Η σύγχρονη επιστήμη δεν έχει ακόμη αποσαφηνίσει πλήρως τις ακριβείς αιτίες της θωρακικής οστεοχόνδρωσης. Επί του παρόντος, είναι σύνηθες στην ιατρική να προσδιορίζονται οι ακόλουθοι προδιαθεσικοί παράγοντες ή οι λεγόμενοι παράγοντες κινδύνου, λόγω των οποίων εμφανίζεται η οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής στη σπονδυλική στήλη:
- κληρονομική προδιάθεση;
- υπερβολική σωματική δραστηριότητα σε αυτό το τμήμα της σπονδυλικής στήλης.
- Τραυματισμοί της σπονδυλικής στήλης όπως πτώσεις ή μώλωπες στην περιοχή του θώρακα.
- Αλλαγές που συμβαίνουν στους μεσοσπονδύλιους δίσκους με την ηλικία και οδηγούν σε μείωση της παροχής υγρών στον ιστό του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
- Κυκλοφορικά προβλήματα στην περιοχή του θώρακα.
Αιτίες που συμβάλλουν στη νόσο της θωρακικής οστεοχόνδρωσης
Η ανάπτυξη της νόσου της οστεοχονδρωσίας συνήθως προάγεται σε μεγάλο βαθμό από σωματική αδράνεια, δηλαδή έλλειψη μυϊκής καταπόνησης, η οποία οδηγεί σε εξασθένηση των λειτουργιών του μυϊκού κορσέ και, ως αποτέλεσμα, σε αυξημένη πίεση στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τους συνδέσμους.
Άλλοι λόγοι για την ανάπτυξη της θωρακικής οστεοχόνδρωσης περιλαμβάνουν:
- υποθερμία του σώματος?
- παρουσία χρόνιων αγχωτικών καταστάσεων.
- προηγούμενες λοιμώξεις?
- δύσκολες φυσικές συνθήκες εργασίας·
- ορμονικές διαταραχές που έχουν συμβεί στο σώμα.
- Διαταραχή της μεταβολικής διαδικασίας στο σώμα.
- η παρουσία συγγενών ανωμαλιών της σπονδυλικής στήλης, ιδιαίτερα της θωρακικής περιοχής.
Λόγω της δράσης ενός συνδυασμού αυτών των παραγόντων, μερικές φορές μόνο μία, με την πάροδο του χρόνου δυστροφικές-εκφυλιστικές, μη αναστρέψιμες διεργασίες εμφανίζονται στους μεσοσπονδύλιους δίσκους μεταξύ των σπονδύλων:
- Ο pulposus πυρήνας του μεσοσπονδύλιου δίσκου αρχίζει σταδιακά να χάνει το υγρό που εκκρίνει για να παρέχει μια λιπαντική λειτουργία, η οποία τελικά μειώνει σημαντικά τη λειτουργία απορρόφησης κραδασμών αυτού του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
- Λόγω του αυξημένου φορτίου, ο ίδιος ο ινώδης δακτύλιος των σπονδύλων γίνεται πιο ευάλωτος, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί στη σταδιακή καταστροφή του.
Συμπτώματα και σημεία θωρακικής οστεοχόνδρωσης της σπονδυλικής στήλης
Τα κλινικά συμπτώματα της θωρακικής οστεοχόνδρωσης εξαρτώνται πλήρως από τους ακόλουθους παράγοντες:
- ηλικία του ασθενούς·
- βαθμός βλάβης που προκαλείται από την ασθένεια ·
- Στάδια οστεοχονδρωσίας της θωρακικής σπονδυλικής στήλης: ύφεση ή έξαρση.
Τα κύρια σημεία της οστεοχόνδρωσης της θωρακικής περιοχής είναι:
- Πόνος στο στήθος στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης, το λεγόμενο dorsago.
- επώδυνη βλάβη στις νευρικές απολήξεις του νωτιαίου μυελού - ριζοπάθεια.
- κοιλιακό σύνδρομο?
- Καρδιακό σύνδρομο ή αλλαγές στον καρδιακό μυ με χαρακτηριστικό πόνο που επιμένει ακόμη και υπό την επίδραση της τρινιτρογλυκερίνης.
- Πνευμονικό σύνδρομο με τη μορφή πνευμονικής συμφόρησης με σημεία υποξίας, δηλαδή ασφυξία.
Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος δεν παρατηρείται σε ασθενή με θωρακική οστεοχόνδρωση, η οποία είναι και άμεσο διαφορικό διαγνωστικό σημάδι. Η ραχιαία στη θωρακική περιοχή, ως ένα από τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας, υποδηλώνει την εμφάνιση ρωγμών στον ινώδη δακτύλιο και παραμόρφωση του πολφικού πυρήνα. Όταν ψηλαφάται, ο πόνος σε αυτή την περιοχή του θώρακα αυξάνεται μόνο και η ενόχληση αυξάνεται.
Επιπλέον, χαρακτηριστικά συμπτώματα της θωρακικής οστεοχόνδρωσης με συμπιεστική μυελοπάθεια, δηλαδή παραμόρφωση των νευρικών απολήξεων, είναι:
- Αίσθημα «καρφίτσες και βελόνες» – παραισθησία.
- Ο πόνος κατά μήκος του συμπιεσμένου νεύρου είναι ένα κοινό σύμπτωμα.
- μειωμένη ευαισθησία στη θερμοκρασία και την αφή.
- Η περιορισμένη κινητική λειτουργία της σπονδυλικής στήλης είναι επίσης ένα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα.
Εάν παρατηρήσετε τέτοια συμπτώματα, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό. Ο συνδυασμός των συμπτωμάτων και της έντασής τους είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Ταυτόχρονα, είναι ακατάλληλη η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων χωρίς την εξάλειψη των αιτιών και των παραγόντων της νόσου.
Βαθμός νόσου στη θωρακική οστεοχόνδρωση
Κάθε βαθμός της νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζεται από τη δική της παθολογία, η οποία έχει μόνο τα δικά της κλινικά συμπτώματα. Η σύγχρονη ιατρική διακρίνει τέσσερις βαθμούς οστεοχόνδρωσης της θωρακικής περιοχής (ομοίως - οσφυϊκή και αυχενική οστεοχόνδρωση) και, κατά συνέπεια, τέσσερις φάσεις της ανάπτυξής της. Ας τους ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά.
Πρώτος βαθμός που χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι δημιουργούνται ρωγμές εντός του ινώδους δακτυλίου, μέσα στον οποίο στη συνέχεια διεισδύει ο πολφικός πυρήνας. Αυτή η φάση της ανάπτυξης της νόσου της θωρακικής οστεοχόνδρωσης χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα σημεία:
- η εμφάνιση πόνου στη σπονδυλική στήλη που δεν υπερβαίνει τον εντοπισμό της βλάβης.
- Αυτός ο πόνος μπορεί είτε να είναι σταθερός είτε να εκδηλωθεί ως οσφυϊκή μοίρα.
- Μπορεί να εμφανιστούν μυϊκές συσπάσεις που μοιάζουν με κράμπες στην περιοχή του θώρακα, συνοδευόμενες από πόνο στην περιοχή της καρδιάς.
Δεύτερος βαθμός Η ανάπτυξη της θωρακικής οστεοχόνδρωσης χαρακτηρίζεται από την παθολογική εμφάνιση αυξημένης μεσοσπονδυλικής κινητικότητας με τις ακόλουθες κλινικές εκδηλώσεις:
- Οι υπεξαρθρώσεις εμφανίζονται στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
- ο πόνος αυξάνεται κατά τη διάρκεια της κίνησης.
- Η ενόχληση εμφανίζεται όταν η θέση διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τρίτου βαθμού που χαρακτηρίζεται από ρήξη του ινώδους δακτυλίου και ανάδυση του pulposus πυρήνα πέρα από τα όριά του. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης της νόσου με οστεοχόνδρωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης εμφανίζονται μεσοσπονδυλικές κήλες των οποίων τα κλινικά συμπτώματα είναι αρκετά έντονα. Δηλαδή – νευροαγγειακό, μυϊκό τονωτικό και αντανακλαστικό δυστροφικό.
Επιπλέον, ο τρίτος βαθμός οστεοχονδρωσίας της θωρακικής περιοχής χαρακτηρίζεται από αλλαγή στις ακόλουθες καταστάσεις της σπονδυλικής στήλης:
- αδύναμη στερέωση της σπονδυλικής στήλης.
- περιορισμένη κινητικότητα της σπονδυλικής περιοχής, η οποία εκδηλώνεται με τη μορφή κύφωσης ή σκολίωσης.
Τέταρτο βαθμό – Η δυστροφική-εκφυλιστική διαδικασία επηρεάζει όλες τις δομές γύρω από τη σπονδυλική στήλη. Ο κίτρινος σύνδεσμος, ο μεσοσπονδύλιος σύνδεσμος και άλλοι σύνδεσμοι εμπλέκονται σε αυτή την παθολογική διαδικασία και εμφανίζεται ίνωση στις δομές που περιβάλλουν τη σπονδυλική στήλη. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης της νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση, παρατηρείται κλινικά μια λεγόμενη κατάσταση ύφεσης.
Επιπλοκές
Με περαιτέρω εξέλιξη της νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση, μπορεί να αναπτυχθούν συνοδευτικές επιπλοκές:
- Φλεγμονή των νευρικών απολήξεων του νωτιαίου μυελού.
- η εμφάνιση μεσοσπονδύλιων κηλών.
- ανάπτυξη βλαστικής-αγγειακής δυστονίας.
- Ανάπτυξη κήλης Schmorl.
- Ασθένεια με σπονδυλαρθρίτιδα.
- παθολογική ανάπτυξη οστικών αυξήσεων - οστεόφυτα.
- σημαντική μείωση του μεγέθους του σπονδυλικού σωλήνα.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η σοβαρότητα των επιπλοκών στην οστεοχόνδρωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την ταχύτητα της διαδικασίας της νόσου και, φυσικά, από την αποτελεσματικότητα των μεθόδων θεραπείας για την οστεοχόνδρωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Διαγνωστικά και μέθοδοι
Στην πράξη, χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι για τη διάγνωση της θωρακικής οστεοχόνδρωσης. Το πιο συνηθισμένο από αυτά είναι η ακτινογραφία, τα αποτελέσματα της οποίας είναι αρκετά κατατοπιστικά. Τα σημεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης που εντοπίστηκαν σε αυτή τη μελέτη είναι τα ακόλουθα:
- τα περιγράμματα των μεσοσπονδύλιων δίσκων μεταξύ των σπονδύλων διαταράσσονται.
- Οι άκρες των πλακών καλύμματος έχουν πάρει κυματιστό χαρακτήρα.
- Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι έχουν αλλάξει σχήμα.
- Εμφανίστηκαν οστεόφυτα - παθολογικές αναπτύξεις οστών στη σπονδυλική στήλη.
- οι διεργασίες μη κινήματος των σπονδύλων έχουν αυξηθεί σε μέγεθος και οξύνονται.
- τα σώματα των θωρακικών σπονδύλων έχουν αλλάξει το φυσιολογικό τους σχήμα.
- το ύψος των μεσοσπονδύλιων δίσκων μεταξύ των σπονδύλων έχει μειωθεί σημαντικά.
- Σχηματίστηκαν κήλες δίσκων μεταξύ των σπονδύλων.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια μέθοδος διάγνωσης της θωρακικής οστεοχονδρωσίας της σπονδυλικής στήλης εφαρμόζεται μέσω εξέτασης αντίθεσης ακτίνων Χ, κατά την οποία εντοπίζονται τα ακόλουθα σημεία αυτής της νόσου:
- Σε προχωρημένη παθολογία, το σκιαγραφικό γεμίζει πλήρως τον μεσοσπονδύλιο δίσκο μεταξύ των σπονδύλων.
- Με τη βοήθεια ενός παράγοντα αντίθεσης, τα περιγράμματα του pulposus πυρήνα, τα οποία είναι φυσικά ανομοιόμορφα, γίνονται ορατά.
- Όταν ο μεσοσπονδύλιος δίσκος καταστρέφεται, το σκιαγραφικό μέσο διεισδύει σε μεγάλο βαθμό πέρα από τα όριά του και στον σπονδυλικό σωλήνα.
Μόνο μια σωστή διάγνωση σάς επιτρέπει να καθορίσετε τη σωστή θεραπεία.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης είναι δυνατή χρησιμοποιώντας μία από τις ακόλουθες μεθόδους, η οποία εφαρμόζεται λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της διάγνωσης της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, συγκεκριμένα:
- συντηρητική-παραδοσιακή θεραπεία της σπονδυλικής στήλης.
- Θεραπεία της θωρακικής οστεοχονδρωσίας με χρήση έλξης.
- χειρουργική διαδικασία.
Η θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, που ονομάζεται επίσης συντηρητική, είναι πολύπλοκη για τη θεραπεία οποιουδήποτε τύπου οστεοχόνδρωσης: φάρμακα, φυσιοθεραπεία, θεραπεία άσκησης. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα στοχεύουν στην ανακούφιση από τον πόνο στη σπονδυλική στήλη που είναι γνωστός για τη θωρακική οστεοχόνδρωση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα φάρμακα εξαλείφουν πολύ καλά τις φλεγμονώδεις διεργασίες, καθώς και το οίδημα που εμφανίζεται και συμβάλλουν στη μείωση της διαδικασίας συμπίεσης των νευρικών ριζών. Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις θωρακικής οστεοχονδρωσίας, ο θεράπων ιατρός μπορεί επιπλέον να συνταγογραφήσει μια σειρά από φάρμακα, για παράδειγμα, ορισμένα ισχυρά παυσίπονα και μυοχαλαρωτικά που εμποδίζουν την εμφάνιση μυϊκών σπασμών.
Όταν ο πόνος υποχωρεί ή είναι υπό έλεγχο, δηλαδή κατά τη διάρκεια της ύφεσης, συνταγογραφείται φυσιοθεραπεία, καθώς και θεραπεία άσκησης και μασάζ. Όλα αυτά είναι σημαντικά συστατικά μιας σύνθετης θεραπείας. Ένα από τα κύρια φυσικοθεραπευτικά μέσα για τη θεραπεία και την πρόληψη της νόσου είναι η θεραπεία με παλμικό μαγνητικό πεδίο με τη χρήση ειδικών συσκευών θεραπείας για κλινική και οικιακή χρήση.
Μόνο η θεραπεία με μαγνητικό πεδίο με συγκεκριμένες παραμέτρους εγκρίνεται για χρήση σε παροξύνσεις. Υπάρχουν συσκευές θεραπείας για την καταπολέμηση του οξέος και του χρόνιου πόνου. Αυτό το σύστημα είναι επίσης κατάλληλο για τη θεραπεία της οσφυοϊερής και της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Επιπλέον, η θεραπεία έλξης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, δηλαδή τη θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης μέσω ειδικής έλξης. Με τη μέθοδο αυτή, οι παρασπονδύλιοι μύες, ιστοί και σύνδεσμοι υπόκεινται σε τάση, με αποτέλεσμα την αύξηση της μεσοσπονδυλικής απόστασης. Μόλις ενάμισι χιλιοστό είναι αρκετό για να μειώσει το πρήξιμο, να εξαλείψει τη συμπίεση και επίσης να ανακουφίσει την ένταση στους μύες δίπλα στη σπονδυλική στήλη. Σε κάθε περίπτωση, η βασική αρχή της συντηρητικής θεραπείας είναι η πολυπλοκότητά της. Η θεραπεία πρέπει να πραγματοποιείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και τακτικά, αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ελπίζουμε σε αποτελέσματα.
Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση ως μορφή θεραπείας για την οστεοχονδρωσία έχει νόημα μόνο εάν οι παραπάνω μέθοδοι θεραπείας της θωρακικής οστεοχόνδρωσης δεν οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.